Over

Dit crossmediale platform wordt beheerd door derdejaarsstudenten van het profiel Nieuws en Media van de opleiding Media, Informatie en Communicatie (Hogeschool van Amsterdam) in het cursusjaar 2011-2012. Vanuit de zeven stadsdelen van Amsterdam – en IJburg apart – brengen zo’n 50 studenten verslag uit in tekst, video en foto. (In …

Alle verhalen op de kaart

Amsterdam heeft zeven stadsdelen. IJburg hoort normaal bij Oost maar heeft bij ons een aparte deelredactie. Westpoort is voor dit project samen met stadsdelen West en Nieuw-West samengevoegd. Blogposts vinden op de kaart kan op twee manieren; via de exacte locatie met een speciale Google Map, en via de kaart …

Crossmedia specials

Alle redacties van de stadsdelen verzorgen ook zelf een mediaproduct dat teruggrijpt naar de artikelen op De Nieuwe Amsterdammer. Na 10 weken zullen de  producten (‘de crossmedia specials’) op deze pagina te zien / te bestellen zijn. Denk daarbij aan: Evenementen (interviews, gastspreker) Radio-uitzendingen (langere uitzending met audiofragmenten van De …

Verhaal te vertellen?

Heb je een idee voor één van onze journalisten van de Nieuwe Amsterdammer? Wat zouden we moeten uitzoeken in jouw stadsdeel? Je kunt ons, derdejaarsstudenten Nieuws en Media mailen, bereiken via Twitter (@nieuwsenmedia) of hashtag #nweadammer of laat het ons weten in dit forum. En dat hebben we het liefst: …

Recente berichten

Vriendjespolitiek draait bewonersinitiatief de nek om

Met zijn verwaarloosde oorlogswijken uit de jaren zestig en nieuwbouwflats die als paddenstoelen uit de grond lijken te komen, is er veel te doen rondom Nieuw-West. De statistieken spiegelen een positief beeld af. Hoewel het stadsdeel tussen 2007 en 2010 het sterkst dalende criminaliteitscijfers laat zien, staat het nog steeds in de top drie van meest criminele stadsdelen in Amsterdam. Wethouder Baadoud – alias de burgemeester van Nieuw-West – wil het positieve benadrukken en ziet deze dalende trend als motivatie voor de toekomst. Daar lijkt echter geen sprake van te zijn als we Dick Glastra van Loon moeten geloven. Hij is directeur van Stichting Eigenwijks en maakt zich ernstig zorgen over de politieke geluiden richting 2012. Er gaat namelijk het verhaal dat Stichting Eigenwijks wordt wegbezuinigd uit de wijken Geuzenveld/Slotermeer. Juist nu het hier steeds beter gaat. Dit zorg voor veel rumoer onder de buurtbewoners. Lees verder…

Een missie van nationaal belang

AMSTERDAM- Wie denkt dat de middelbareschool aan de Pieter Calandlaan zomaar een doorsnee school is, komt bedrogen uit. Achter de voorgevel van het vier verdiepingen hoge gebouw gaat zich namelijk al enkele jaren een geheime missie schuil. Een missie van nationaal belang, begeleidt door twee enthousiaste docenten.

Lees verder…

‘Nieuw-West wordt afvoerputje van Nederland’

Amsterdam- Als het aan wethouder Achmed Baadoud (PvdA) ligt, moet een opvoedcampus in Nieuw-West de uitkomst bieden aan het hoge recidivecijfer onder jongeren tussen de twaalf en vierentwintig jaar. Waar de campus precies gaat komen is nog niet bekend.

Lees verder…

Foto’s bij reportage ‘Een stad moet spannend zijn’

Foto’s bij reportage ‘Can I make picture of you?’

‘Can I make picture of you?’

Het is in de kroegen van Amsterdam een bekend fenomeen geworden, de Indische mannen met polaroidcamera’s. Voor drie euro maken ze een foto die vervolgens de slaapkamers van veel studenten versieren. Ik werk zelf in café Flinck waar er is afgesproken dat er één per twee uur binnen mag komen. Zonder deze regel loopt er, zoals in kroegen zonder deze regel, elke tien minuten wel een door de kroeg wat voor veel gasten irritant is.

Shamim Bhuiya is een van deze fotografen en gaat de Nieuwmarkt, het Rembrantsplein en de Pijp langs om zijn geld te verdienen. Shamim komt vaak bij Flinck en ik bood hem een drankje aan om eens wat meer over zijn werk en leven te weten te komen. Zeven jaar geleden is hij hartje winter aangekomen in Amsterdam, op zoek naar het grotere geld voor zijn gezin in Bangladesh. Na een paar uur lopen kwam hij een ‘broerder’ tegen, een andere Bengalees die hem een slaapplek in zijn huis aanbood. Samen met 5 anderen slaapt hij op één kamer, ze wisselen slaapbeurten af. ‘It is a hard life, and I don’t like to make foto’s. But it is the only way to make money if you’re illegal in this country. Only one out of two hundred people gets papers to be a Dutch citizen.’ Ook laat hij een fiks litteken achter zijn linker oor zien, ‘the Dutch people are very nice, but the Maroc’s I don’tlike, they’re too agressive’. Een jaar geleden is hij op straat met een stuk glas in zijn gezicht geslagen omdat hij aan drie jongens vroeg of ze een foto wilden. Desondanks vertelt Shamim alles met een lach op zijn gezicht.

‘Willen jullie een foto?’
Maar hoe zou er gereageerd worden als een Nederlandse jongen de kroegen langs gaat met een camera? Samen met Shamim loop ik naar de Nieuwmarkt. Na hem verzekerd te hebben dat de camera in goede handen is, gaat ook Shamim er wel de lol van inzien. We staan voor café De Bekeerde Suster, ik neem de camera over en stap naar binnen. Kijk vragend naar de barman en houd de camera omhoog. Met een verbaasd gezicht geeft de barman een goedkeurend gebaar. ‘Mag ik een foto van u maken?’ vraag ik aan de drietal mannen aan de bar. Ze beginnen te lachen ‘jij bent niet ’t type die je verwacht met zo’n camera jongen’. Maar helaas geen foto. Een groepje vrouwen, ze zagen me al bij het drietal staan, ‘Willen jullie een foto?’. Zij beginnen ook te lachen maar willen wel een foto. Ik loop met Shamim naar buiten en heb drie euro verdiend. De volgende kroeg al zes euro opgehaald In het komende uur heeft shamim 21 euro verdiend. Voor mij lijkt het een spelletje, maar Shamim wil elke maand 200 euro naar zijn vrouw en dochter in Bangladesh sturen. Hij houdt 400 euro over voor huur, eten, kleren en sparen. Hij heeft al wat gespaard en gaat in april naar Bangladesh.

De meeste fotografen zouden liever schoonmaakwerk doen, maar het is moeilijk om als illegaal werk te vinden. Maar als Shamim terug is uit Bangladesh kan hij misschien schoonmaken bij café Nel.

‘Een stad moet spannend zijn’

Wie aan Amsterdam denkt, denkt direct aan De Wallen, de Kalverstraat en de grote pleinen. Maar de laatste jaren heeft de Haarlemmerstraat, –dijk en –plein zo’n grote stappen vooruit gemaakt dat het sinds januari dit jaar uitgeroepen is tot leukste winkelstraat van Amsterdam. En, volgens onderzoek van NLstreets.nl, zelfs tweede leukste winkelstraat van Nederland. Maar dat is niet altijd zo geweest. Mijn zoektocht begint bij het stadsarchief van Amsterdam.

‘De straat was een aflopende zaak’
In 1878 werd er langs de huidige Haarlemmerbuurt een spoorlijn naar Haarlem aangelegd om de handel te bevorderen, dit zorgde voor werk en dus waren er op korte termijn woningen nodig. Goedkope arbeiderswoningen werden tegen het spoor aangebouwd, wat een lelijk gezicht was wanneer men met de trein Amsterdam binnen kwam. In 1969 werden de woningen gesloopt vanwege de aanleg van een brede autoweg. Door de arbeidersklasse verpauperde de buurt en was er veel leegstand.
Harry Nooij, eigenaar van een kinderwinkel op de Haarlemmerdijk, maakte daar gebruik van en kraakte in 1989 het pand op nummer 68. ‘Ja, toen kon dat nog. Maar de straat was een aflopende zaak, het stond bomvol met auto’s want je kon nergens parkeren. Afbraakpanden en junks tekende de straat.’

Toch voelde winkelstraatmanager Nel de Jager in de jaren ’90 een bepaalde ‘vibe’ in deze straat. ‘Een straat moet spannend zijn, een ontdekkingsreis’ en De Jager zag deze potentie in de straat. Ze is de gemeente blijven stalken om de sleutels van twaalf leegstaande panden in de straat. Het plan van de Jager was om hier voor elf maanden try-outs van te maken voor beginnende ondernemers. Ze wil speciale horeca zaken, en bijzondere winkeltjes. Dit lukte, alleen heeft Nel ondanks haar ervaring in stedelijke ontwikkeling slechts de macht om te bemiddelen tussen koper en verkoper. Daar was ze dan ook fanatiek mee bezig, bijzondere winkels voordragen aan pand eigenaren, en op deze manier de diversiteit in de straat te stimuleren. ‘Vijftien jaar heb ik voor nop deze straat proberen op de kaart te zetten, tot ik bij de gemeente een baan in de stadsvernieuwing vond. Toch werd ik er ongelukkig van, je bent niet neutraal en moet altijd met de belangen van de gemeente rekening houden.’ Na acht jaar koos Nel voor haar vrijheid, en zwemt weer als een vis in het water tussen eigenaren, ondernemers en de gemeente. Door subsidie en extra geld van de ondernemers in de straat, kan De Jager net het hoofd boven water houden. ‘Het probleem van de gemeente is dat Project 1012 al het geld opslokt. Ze willen De Wallen schoonvegen, maar er is nu een waterbedeffect te zien. Wij komen nu met alle junks en criminogene bedrijfjes te zitten. Ik klaag hierover bij de gemeente maar hun antwoord is altijd hetzelfde: ‘ja.. marktwerking’’.

Het waterbedeffect
Gaat de Haarlemmerbuurt terugvallen naar hoe het vroeger was? Met de komst van nieuwe mini-supermarkten, massagesalons en souvenirwinkels, en de onderwereld die daaraan verbonden is, is het een reëel gevaar geworden. ‘Misschien was dat ook wel gebeurd zonder Project 1012’ vertelt Edine Ooden van het Coördinatieteam Wallen. ‘Er is misschien wel een waterbedeffect te zien ja… Maar we kunnen die bedrijfjes niet tegenhouden zich te vestigen op die plekken, dat is marktwerking. Ik geef toe dat we weten dat er veel wit gewassen wordt, maar deze bedrijven hebben geen ondernemingsplan nodig. Dus we kunnen niks checken.’
Samen met Project 1012 is het ‘project Emergo’ in het leven geroepen, door een verbeterde samenwerking van o.a. de belastingsdienst, openbaarministerie en politie kan een bedrijf beter ontmaskerd worden op bijvoorbeeld witwassen. Dit wordt alleen in postcodegebied 1012 toegepast. ‘Ja het zou heel veel tijd kosten om alle criminogene bedrijven zo onder de loep te nemen’ aldus Ooden.
Het lijkt erop dat de gemeente Amsterdam zich blind staart op het verbeteren van postcodegebied 1012. Gelukkig zijn er nog echte helden die zich inzetten voor de stadsinrichting. Hopelijk blijft zo Amsterdam spannend en aantrekkelijk voor toeristen die meer willen zien dan één postcodegebied.

Keurmerk Veilig Ondernemen, aanwinst of klucht?

Een rapport uit 2003 van het Amsterdamse Bureau voor Onderzoek en Statistiek toont aan dat het aantal startende ondernemingen in Amsterdam Oost ver onder het stedelijk gemiddelde ligt (zie infographic). Dit was voor de gemeente dan ook een reden om het project Keurmerk Veilig Ondernemen (KVO) te starten. Met het KVO wordt, naar zeggen van de gemeente, samengewerkt aan een prettige omgeving waar buurtbewoners hun boodschappen kunnen doen, iedereen zich veilig voelt en wordt gewerkt aan een goed contact tussen betrokken partijen (ondernemers, stadsdeel Oost, politie, brandweer en het Hoofdbedrijfschap Detailhandel).

Lees verder…

Colofon

Dit blog wordt beheerd door derdejaarsstudenten Media, Informatie en Communicatie, profiel Nieuws en Media. Gedurende 10 weken berichten zo'n 50 jonge journalisten uit alle stadsdelen (en IJburg apart) over de 'kleuren van de stad'. De blogs zijn geënt op drie pijlers: Typisch, Subculturen en Urban Secrets.

Modulecoördinator: Thomas van Aalten

Hogeschool van Amsterdam
Singelgrachtgebouw
Rhijnspoorplein 1 1091 GC Amsterdam

Telefoon 020 - 595 47 00

Foto’s van De Nieuwe Amsterdammer

Keuken ijburg-008 lege-flat2 winkel-002 Renee audio opnemen de-noorderspeeltuin

Laatste berichten op de kaart

Alle journalisten

Powered by Authors Widget

Categorieën

Zoek combinaties

Doorzoek de site per categorie